ต่อให้ออกจากงานแล้วชีวิตก็ยังยุ่งเหยิงเหมือนเดิมค่ะ วันก่อนก็ระเห็จไประยองกะปะป๊ามะม๊า พิธีไหว้ครูที่บ้านสุขภาพ และมอบรางวัลของทูตไต้หวัน จากมูลนิธิ โจวต้ากวน ก็ถือโอกาสไปพักผ่อนชายทะเล ด้วยซะเลย แต่น่าเสียดายที่ทะเลมีสาหร่ายขึ้นเต็มไปหมด เลยได้แค่นอนฝังทราย งีบที่ชายทะเลฟังเสียงคลื่น แต่ก็สบายใช้ได้เลยล่ะ
Even after I quit the job, my life still busy as usual. The other day I went to Rayong with my parents, in order to participate in the Wai Kru Ceremony and Prize presentation event of Taiwan's ambassador and Chou Ta Kuan foundation to Dr.Rose of Health Farm. We all took that opportunity to take a break from the busy life in Bangkok and spend a night near the beach. Unfortunately the beach was full of seaweeds so I didn't swim, merely buried myself in the sand and took a nap.. it was good though.

มูลนิธิ โจว ต้า กวน เป็นมูลนิธิที่จัดตั้งขึ้นมาเพื่อเป็นอนุสรณ์ให้กับเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งกล้ามเนื้อ เริ่มจากขา ถึงแม้จะต้องตัดขาทิ้งไปหนึ่งข้าง แต่ก็เสียชีวิตลงเมื่ออายุได้แค่สิบขวบ ก็คือโจวต้ากวนน่ะเอง ตอนเค้ายังมีชีวิตอยู่ เค้ารักการเขียนกลอน ไดอารี่มากๆ ก็เลยเขียนไว้ทุกวัน ถึงแม้จะนอนอยู่บนเตียง รพ. เมื่อเค้าเสียชีวิตลง เลยได้มีการรวบรวมบทกลอนที่เค้าเขียนมาจัดทำเป็นหนังสือ.. กลอนหลายๆอันได้ใจมากๆ แปลจากภาษาจีนมาเป็นภาษาอังกฤษ ญี่ปุ่น และภาษาอื่นๆอีกเจ็ดภาษา แล้ว เวอร์ชั่นภาษาไทยจะออกวางจำหน่ายเดือน พค. นี้
Chou Ta Kuan foundation is founded in order to commemorate the little boy named Chou Ta Kuan who unfortunately died of muscle cancer that start from his leg when he was 10 years old. During his therapy, he wrote many poems and diary, most of them are very inspiring. After he died, those poems were collected and published. I really like many of them, they are translated from Chinese into English, Japanese and many more languages. For Thai version, I have heard that it'll be released this May.

ประโยคของเค้าเด็ดๆเยอะมาก แต่จะยกมาแค่ไม่กี่อันละกันนะ อันนี้เค้าเขียนหลังจากที่คุณหมอให้การรักษาครั้งสุดท้าย คณะแพทย์ประชุมกันว่าคงไม่สามารถช่วยอะไรได้อีกแล้ว เด็กน้อยคนนี้ก็เขียนกลอนนี้ขึ้นมา
Although I like so many of his poems, but I'll write here only 2. This following poem is written after the Taiwan University Hospital conducted him the last medical appraisal conference. Although the conference result was not good, he indeed silently wrote down in the diary.

และเมื่อเค้าโดนตัดขาไปหนึ่งข้าง เนื่องมาจากมะเร็งลุกลาม เค้าก็เขียนกลอนนี้ขึ้นมา ซึ่งเป็นกำลังใจให้กับคนอีกมากมาย และเป็นหน้าปกของหนังสือรวมกลอนของเด็กน้อยคนนี้นั่นเอง
And after he got removed of his leg because of the cancer. He wrote this following poem, which is the most inspiring to all other persons and it has became the title of the poem collection book.

ที่ผ่านมา นอกจากไประยอง ก็เรียนไวโอลินเหมือนเดิม ซ้อมมากจนเริ่มปวดคอ (มากตรงไหนกันเนี่ย) แต่เสียงไวโอลินก็ยังคงเป็ดๆเหมือนเดิม
For me, apart from going to Ra Yong, I had violin classes, practice too much so my shoulder got hurt T T. The violin still sound just like ducks though T T

เมื่อวันเสาร์นัดเจอเพื่อนซื้สุดสวาท เม้าท์แตกกันแบบลืมไปเลยว่าไม่ค่อยสบายอยู่นะเรา ลงรูปเล็กๆไว้เป็นอนุสรณ์ดีกว่า
On Sat, I met my 2 best friends for a zip of ice cream and chit chat.
At Swensen's
At Front of Lido Theatre >_< look at the bg billboard

เมื่อวานหลังจากที่ไปส่งจม.ตอบรับทุนมง ก็ได้รับ welcome pack จาก Todai Komaba campus และยังมีเรื่องน่าตกใจคือเซนเซที่โทไดบอกมาว่าเราท่าทางจะได้ไปอยู่หอ Soshigaya .. กรี๊ด ทำไมไม่ได้อยู่หอโคมาบะล่ะ ทั้งๆที่มันเดินไปก็ถึงแล็บ แต่เซ็นเซอธิบายว่า นศ.ที่อยู่โคมาบะทุกคนไปอยู่โซชิ คนอยู่ฮงโกะทุกคนถึงมาอยู่โคมาบะเพราะมันครึ่งทาง ก็แอบอนาถนิดหน่อยกับการจัดหอแบบนี้ของ Jasso แต่ก็นะ จะลองไปอยู่ละกัน ถึงแม้จะไม่ค่อยปลื้มที่แชร์ห้องอาบน้ำเลยก็เถอะ
Yesterday, after I went to the embassy to turn in my wish to accept the MEXT scholarship, I return home and found that I have received Welcome Pack from Todai Komaba Campus. Another astronishing news is that I have heard from my sensei that I've been placed in Soshigaya dorm . . - - gosh~ why can't it be Komaba dorm. Komaba dorm is within walking distance to the lab. Though, sensei told me that all students who study at Komaba campus is placed in Soshigaya, and all Hongo students are placed in Komaba.. because Komaba is in the middle This is quite a silly organizing way. I'll give it a try, anyway.. although I'm not happy that it has to share bathroom T T

ตั้งใจว่าวันนี้จะใช้เวลาพักผ่อน นอนให้สบายสักหน่อย เพราะว่าไวโอลินแคนเซิลคลาส แต่น้องชายตัวดีก็ทำคอมเจ๊งอีกจนได้ เลยหมดวันไปกับการลงวินโดว์.. ไหนๆก็ไหนๆ ละ คงนอนงีบไม่ได้ มาอัพบล็อกที่ดองไว้นานดีกว่า

โอ้ พึ่งเช็คว่าเกือบๆสิบวันพอดีที่ดองเว็บไว้ จริงๆแล้วแอบเขียนไดอารี่ทุกวันค่ะ แต่ไม่ได้พัพลิช แหะๆ
ตั้งแต่วีคเอนด์ที่แล้ว ที่ค่อนข้างยุ่งเพราะว่านัดเพื่อนสองกลุ่มด้วยกัน อาทิตย์ที่ผ่านมาก็ยุ่งไม่แพ้กัน (เหรอ?)
เพราะว่าต้องเริ่มเคลียร์งาน เตรียมตัวลาออก คิโยฮาระ (เพื่อนร่วมแผนกที่มีกันอยู่แค่นี้) กลับมาจากญี่ปุ่นก็หอบเอาขนมมาให้หม่ำเต็มไปหมด.. อิอิ ชอบๆ ในที่สุดก็ได้กินคารุสมใจอยาก..

คำจำกัดความของ คารุ : ขนมกรอบๆญี่ปุ่น ที่ใช้นวัตกรรม นอนฟราย (ไม่ทอด) เป็นอย่างแรก และเป็นขนมกรอบที่ค่อนข้างเก่าแก่ทีเดียว มีโลโก้คุณชาวนา รูปร่างขนมเป็นหลอดตัวยู และถุงสีเขียวเป็นสัญลักษณ์ค่ะ รสที่ดังที่สุดก็ รสชีส ละมั้ง สำหรับเรานะ ชีสอร่อยสุดๆ กินแล้วหยุดไม่ได้อะ อิอิ.. ได้หม่ำทีไรก็ยิ้มออกทุกทีเลย (โดนล่อด้วยขนมอย่างง่ายดาย)

และก็ยังมี จาการิโกะ เป็นเหมือนเฟรนช์ฟรายแข็งๆ แท่งๆอยู่ในถ้วย อันนี้ก็ดังมากที่ญี่ปุ่น ในหมู่สาวๆ.. อิอิ.. แต่พอเรากินแล้วเจ็บคอเลยแฮะ รสชาติใช้ได้ กินแล้วหยุดไม่ได้เหมือนพริงเกิล (once you pop, you cannot stop)

และ ฮาโตะซาบุเระ เป็นขนมเก่าแก่ดั้งเดิม มีต้นกำเนิดจากคามาคุระ.. ตอนแรกคิดว่าคงจะเหมือนๆขนมไข่บ้านเราที่ทิ้งไว้นานๆจนแข็ง ปรากฏว่าไม่ใช่เลย หอมอร่อยกว่ามากมาย ถึงแม้จะกรอบๆ เหมือนคุกกี้ก็เหอะ.. สรุปคือเป็นคุกกี้ไข่ที่ทำเป็นรูปนกพิราบค่ะ.. ดังรูป

กลางดึกคืนหนึ่งของอาทิตย์ที่แล้ว.. ก่อนนอนเกิดอาการหิวนิดๆขึ้นซะงั้น เลยไปงัดคารุที่กินเหลือไว้ (เหลือราวๆหนึ่งในสาม) ออกมาหม่ำ.. งุงิๆ หม่ำท่ามกลางความมืดมิดหน้าตู้เย็นอยู่คนเดียว และแล้วก็ควานไปเจอ.. ยูกิดารุมะ คารุ ค่ะ.. เป็นคารุรูปตุ๊กตาหิมะ ที่เค้าใส่คละๆไว้ในถุงคารุซีซั่นนี้ (เพราะหน้าถุงเขียนไว้ว่า อาจจะมียูกิดารุมะใส่อยู่ในถุงนี้ก็ได้) เย้ๆ.. ดีใจจัง.. ทำเอายิ้มแก้มปริ (เรื่องแค่เนี้ยนะ..) ถ่ายรูปไว้มาอวดด้วย อิอิ ตามด้านบนเลยค่ะ

โอ้ ไม่ได้อัพนานมีเรื่องเขียนเยอะจริงๆด้วย คราวนี้หยุดเขียนภาษาอังกฤษสักวันละกันนะ (เหอๆ.. - -)

วันเสาร์ที่ผ่านมาไปดู Violin Concerto มาค่ะ ที่มหิดล ศาลายา เป็นการไปดูออเครสตร้าเล่นครั้งแรกในชีวิต
วง Thailand Philharmonic Orchestra
เพลงที่เล่นก็มีสามเพลง
Krungthep Ratree
Violin Concerto in D Major OP.35 Tchaikovsky (Violinist : Roman Simovitz)
แล้วก่อนพักก็มีแถมโซโล่ให้อีกเพลง แต่ไม่รู้ว่าคือเพลงไรแหะ
พัก
Symphony No1. in G Major OP.13 Tchaikovsky
ส่วนตัวชอบอันสุดท้ายมากสุดเลย.. แต่ว่าหลังจากวันนั้นมาดูโนดาเมะ SP เห็นว่าจิอากิชอบเพลง Violin Concerto in D Major OP.35 Tchaikovsky เลยกรี๊ดใหญ่ อิอิ.. ใช่ๆ เรื่องใหญ่อีกเรื่องคือ โนดาเมะสเปเชี่ยลนี่แหละ ชอบมากๆเลย จิอากิยิ้มได้หวานโคตรๆ.. ใจละลาย.. แง่ม

ส่วนเมื่อวานก็เป็นวันทำงานวันสุดท้ายละ พี่ๆ และ คนญี่ปุ่นที่แผนกข่าวที่ทำงานก็เลี้ยงส่งให้ด้วย ดีใจจัง.. กิน scoozi ของชอบ.. เอ๊ะ คราวที่ออกจากคิโต้ก็กินอันนี้นี่หว่า เอิ้กๆ.. แต่คนละสาขาเท่านั้นเอง.. งุงิๆ.. คิดถึงเหมือนกันนะ ไว้ก่อนไปญี่ปุ่นจะแวะไปเยี่ยมแน่นอนค่ะ

วันนี้ก็สมัครสอบโทเฟลเรียบร้อย.. 24 กพ. เก้าโมงเช้า เช้ามากมาย ฮึกๆ.. ก็ต้องพยายามละนะ ต่อไปนี้ยังมีอะไรอีกมากมายรอให้ทำอยู่ โอ้ทส์ กัมบาริมัส

ปีใหม่ ลันลา..
Yahoo New Year..

เริ่มต้นสุดสัปดาห์แรกก็นัดเจอเพื่อนๆสองกลุ่มด้วยกัน วันเสาร์ (5 Jan) นัดเจอพี่ต่าย ป้าปอง น้องพลอย ที่สยามพารากอน หม่ำข้าว เม้าท์แตก.. กินกันไปเยอะมากๆ และก็ได้กินอาหารอิตาเลียนสมใจอยากที่ gastrocafe พร้อมทั้งของหวานมากมาย นึกถึง Ask ที่บาธเลย (สะกดยังงี้ป่าวหว่า) เมนูก็มี คาโบนาร่า พาสต้าครีมเห็ดทรัฟเฟิล สปาเก็ตตี้เป็ด ซีซาร์สลัด.. ขนมหวานก็พวก คาราเมลราดสติกกี้ท็อฟฟี่ บราวนี่ โกโก้พุดดิ้งร้อนๆ.. งุงิ อาหร่อย หวานๆ
My first weekend of year 2008 start with reunion with old friends. On Saturday 5th Jan, I had a lunch get together with P'Tai, P'Pong, N'Ploy at Siam Paragon. I finally got to eat a longing Italian food at Gastrocafe~ we ate too much.. ordered too much as well. This made me think of when we were in Bath eating stuffs from Ask Restaurant (dunno if I got the name right), the menu we order was Cabonara (of course), Truffle pasta, Duck spaghetti, Ceasar Salad.. and some desserts, Caramel Sticky Toffee, Cocoa pudding, Brownie >_< so sweets >_<

เดินช้อบปิ้งสยามต่อ ก็ได้เสื้อผ้ามาเรียบร้อย ปีใหม่ทั้งทีก็ต้องสีหวานๆสิเนอะ.. เด๋วรอพ้นช่วงไว้ทุกข์ของประเทศแล้ว จะงัดมาใส่นะคะ อิอิ
After that we went shopping in Siam Square, got myself a couple of dress~ ^_^ sweet color for new year.. I'll wear it after the mourning period of the first 15 days after HRH Princess Galyani Vadhana passed away on 2nd Jan.

วันอาทิตย์ที่ 6 ก็ต่อด้วยนัดกลุ่ม jap abac ที่ไปริวโกกุด้วยกัน กินพิซซ่ากันแหลกราญมากๆ และตามด้วยช้อปหนังสือที่คิโนะ.. เสียเงินตั้งแต่ต้นปี เอิ้กๆๆๆ แอบเห็นโน้ตเพลงที่ร้านเปียโน อยากได้ ถึงแม้จะเล่นไม่ได้ก็ตาม แต่แต่ละเล่มมันแสนแพง.. ดาวโหลดเอาเองก็ได้ฟระ
On Sunday the sixth, I also had another lunch meeting with friends from Art Japanese Abac who went to RyuDai together a couple years ago. We ate loads of Pizza, as usual, then shopping some books from Kinokuniya store >_< A lot of shopping going on now! I really wanted those classical music sheets I saw from a Piano Shop in Central World, but they were too expensive so I better download from Internet.

หลังจากนัดกับเพื่อนๆ ก็อยู่เซ็นทรัลเวิลต่อ เรียนเลขมาราธอนยังสามทุ่มกว่าๆ เช่นเคย แอบสลบ..
After finish going shopping, I stayed in Central World to study Math, until 9PM something again... so tired..

อาทิตย์นี้ก็น่าจะมีแต่เรื่องดีๆนะ.. เมื่อเช้าตื่นมาก็ดาวโหลด nodame sp lesson 1 first night & second night เสร็จเรียบร้อย.. วันนี้จะต้องนั่งดูให้ได้ ท่านจิอากิสุดเท่ คริๆๆ
This week should be a good week for me, since this morning I finished downloaded Nodame SP lesson 1 first and second night already >_< I will watch it TONIGHT >_< love Chiaki sama!!

การที่ได้ตั้งใจทุ่มเท ทำอะไรสักอย่าง แล้วออกมาเป็นผลสำเร็จเนี่ย มันน่าดีใจขนาดไหนกันนะ
เราเองก็แทบจะไม่ได้สัมผัสกับความรู้สึกนั้นมา ตั้งแต่ตอนเรียนป.โทแล้วล่ะนะ..
When we put all of our efforts on something and it success, how good it would feel?
I haven't felt that since my master year..

หนึ่งปีที่ผ่านมา จะว่าใช้ไปโดยไร้สาระก็ใช่ จะว่าไม่ไร้สาระก็ใช่เหมือนกัน มันก้ำกึ่ง เวลาว่างมันเยอะเกินไปให้นั่งเหงา คิดอะไรเรื่อยเปื่อย เที่ยวเล่นมากเกินไป.. นิสัยเสีย ๆ ของตัวเอง หนึ่งปีก็ยังแก้ไม่หายจริงๆ ไม่สิ ลืมที่จะแก้มากกว่า เพราะคนรอบข้างชอบโอ๋และเอาใจ ทำให้รู้สึกเสมอว่า ไม่เป็นไร..
The past year, I cannot say that I spent it well enough, or not well enough.. it's something in between.. one thing I know is that I had too much freetime, which make me feel lonely and think up of something all the time. I spended too much time playing, my bad habit that I intended to correct, no for the past year.. nothing has been done, or in fact I just forgot to try. Because everyone around me always bless and keep saying, it's ok... so I eventually feel it.

ปีนี้ น่าจะเป็นปีที่หนักสำหรับเราพอสมควร เพราะจะไปเรียนต่อราวๆเดือน มีนา ที่ญี่ปุ่น แถมสาขาที่เรียนก็ไม่ใช่ง่าย ๆ ไหนจะต้องฝึกภาษาญี่ปุ่น และอื่น ๆ อีกมากมาย แต่ในขณะเดียวกัน ก็น่าจะเป็นปีที่สนุก และเก็บเกี่ยวอะไรได้มากมายในชีวิต ให้สมกับที่รอมา
This year should be quite a year for me. I'm going abroad for study in March, in Japan. Plus, the field of study is not that easy, either. All the Japanese studying and everything, while at the same time, it should be a really fun year of experience for me. It should be a good year worth waiting for.

my 2008 new year resolution

• เตรียมตัวไปเรียน และ ไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่น คลาสเริ่ม เมษา.. จัดการเรื่องหอ วีซ่า เดินทาง จัดกระเป๋า ส่งของและอื่นๆให้เรียบร้อย
  Preparing myself, all good to go to Japan, class starts in April. Clear all of the accommodation things, travelling, VISA, packing and sending stuffs there.
• ทำอะไรเพื่อตัวเองซะบ้าง รักตัวเองให้มากๆ เลิกเอาชีวิตไปผูกกับคนอื่นๆซะที (ต้นไม้ หมู หมา แมว ก็ห้ามไปผูก) โอม จงกลับมา ๆ
  Do something for myself! Love myself, stop those life-depending thing with other person (also not with trees, animals) Come back, my life!
• ตั้งใจเรียนเพื่อเตรียมตัวไปเรียน อ่านหนังสือที่ซื้อมา ที่เกี่ยวกับ อิมเมจโพรเซสซิ่ง ให้หมด.. ภายในเดือน มค. นี้แหละ
  Study hard for the research studentship and PhD entrance. Finish up all of the IP books within January 2008!
• รักษาเพื่อนเก่า ๆ ไว้ให้ดี ๆ
  Keeping the olds
• พบปะผู้คน รู้จักเพื่อนใหม่ ๆ
  Knowing the new friends
• ตั้งใจซ้อมไวโอลิน อย่างน้อยก็น่าจะเล่น Spring ช่วงต้นๆ ได้บ้าง
  Practicing Violin, at least I should be able to play some of the "Spring" by this year.
• เรียน ซีพลัสๆ (จ่ายตังไปแล้วยังไม่ได้ไปเรียน เหอๆ)
  Study C++ (I already paid for it, let's claim)
• ศึกษาแม็ทแล็บด้วยตัวเอง
  Self study MATLAB

งืม.. นึกไม่ค่อยออกและ ปีนี้มันน้อยจังแฮะ ไว้ไปญี่ปุ่นแล้วอาจจะเขียนอีกที อิอิ
Not that much, I might write again when I'm in Japan :)