遠(とお)い遥(はる)か彼方(かなた)の先(さき)に 手繰(たぐ)り寄(よ)せた想(おも)いよ
ในอีกด้านหนึ่งที่ที่ห่างไกลนั้น ความทรงจำที่ถูกดึงเข้ามา

風(かぜ)がそっと 教(おし)えてくれた囁(ささや)きに 心(こころ)は揺(ゆ)れるสายลมที่กระซิบบอกฉันเบาๆ ทำให้หัวใจหวั่นไหว

ずっと前(まえ)から あなたを辿(たど)っては 花(はな)びらを纏(まと)うってตั้งแต่นานมาแล้ว ฉันไล่ตามเธอ สวมมงกุฏดอกไม้นั่น

あぁ 春(はる)を待(ま)ちわびてた
โอ้.. ฤดูใบไม้ผลิที่รอคอยอยู่

逢(あ)いたいと願(ねが)う 今日(きょう)もあなたを想(おも)うごろふと立(た)ち込(こ)めた風(かぜ)
ภาวนาขอให้ได้พบ วันนี้ฉันก็คิดถึงเธอ ในสายลมที่เต็มไปด้วยความคิดถึงนั้น

桜色(さくらいろ)に染(そ)まった
ย้อมสีมันด้วยสีของดอกซากุระ

悔(くや)しい思(おも)いを前(まえ)にしても 立(た)っていようと決(き)めたตัดสินใจแล้วว่าจะเอา ความทรงจำที่ไม่ดีไว้ข้างหลัง

絶(た)えず諦(あきら)めないあなたのその心(こころ) 必(かなら)ず生(い)きよう
จะไม่ย่อท้อ ไม่ยอมแพ้ ใจแบบนั้นของเธอ จะต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปให้ได้

時(とき)は流(なが)れて 洗(あら)い流(なが)されては 何(なに)もかも放(はな)たれ
เวลาผ่านไป ชะล้างเอาทุกอย่างไปด้วย ไม่ว่าอะไรก็หายไป

求(もと)めずにいられよう
อยู่ต่อไปด้วยใจที่ไม่เรียกร้องอะไรเถอะ

しあわせを願(ねが)う 今日(きょう)もあなたを呼(よ)んでみるこの手(て)に一片(いっぺん)の
ภาวนาขอให้พบแต่ความสุข วันนี้ฉันก็ลองเรียกหาเธออีก มือที่ยื่นไปแค่ข้างเดียวนั่น

尊(とうと)い想(おも)いを抱(いだ)いて 空(そら)へ託(たく)した
ความทรงจำที่มีค่าก็กอดมันเอาไว้ แล้วยื่นไปที่ท้องฟ้า

逢(あ)いたくても逢(あ)えないけれど あなたを守(まも)りたい 春(はる)の風(ふう)に乗(の)って
ไม่ว่าจะอยากเจอแค่ไหนก็เจอไม่ได้ แต่ว่า ก็ยังอยากจะปกป้องเธอ ในเวลาแบบฤดูใบไม้ผลินี้

今日(きょう)もあなたを想(おも)う
วันนี้ฉันก็คิดถึงเธอ

何一(なにひと)つとして 同(おな)じものなどはないからこの手(て)に一片(いっぺん)の
ไม่มีอะไรที่เหมือนเดิมแม้แต่อย่างเดียว มือที่ยื่นไปข้างเดียวนั่น

尊(とうと)い想(おも)いを抱(いだ)いてあなたと共(とも)に行(い)く
ความทรงจำที่มีค่าก็กอดมันเอาไว้ ฉันจะเดินไปพร้อมกับเธอ

I'm really not sure about the correctness of the translation, so if anyone, please, could suggest me where I goes wrong, I'd be highly appreciated.
Listen to the song here

วันนี้เรียนที่สยามคอมวันสุดท้ายแล้วล่ะ ก็มีสอบๆ พอสอบเสร็จแล้วมีเวลาว่างเยอะเลยกว่าเพื่อนจะมา ก็เลยนั่งเขียนบล้อกเก็บไว้ดีกว่า แอบเซ็งนิดหน่อยกับคะแนนสอบ C++ ทฤษฎี ที่พึ่งทำเสร็จเมื่อกี้ เพราะรู้สึกว่าโจทย์เค้าตั้งมาแบบคลุมเครือมากๆ ประมาณว่าเดาใจคนออกข้อสอบไม่ถูก.. คะแนนที่ได้เลย 22/30 แอบน่าเกลียด แต่ช่างเหอะ เหอๆ
เป็นอันสิ้นสุดการเรียน C++ ของเราละ

Today is my last day at Siam Computer, there is a test !!. After I finish the test, I have some times left until my friend come to meet me so I make some notes here for my blog :D
I was a bit fuzzed about the marks that I got for Theory test of C++ class. I kind of blame the bad structure questions though.. I got 22/30 which is pretty ridiculous, but well..

ช่วงนี้รู้สึกว่าใช้บล้อกเป็นสถานที่บันทึกเรื่องราวมากไปหน่อย แต่จะว่าไปมันก็เป็นไดอารี่นี่นะ..
เมื่อวานไปสอบ TOEFL ibt มาแล้ว ก็โอเคอะ เหมือนที่เตรียมตัวมา (เตรียมตัวประมาณ 4-5 วันก่อนสอบ) part reading นานกว่าที่คิด เยอะกว่าที่คิดเลยทำไม่ค่อยทัน แต่ส่วนอื่นๆก็ไม่ได้ตกใจมากเท่าไหร่ ก็ต้องรอดูคะแนนที่จะออกมา 1 เดือน ให้หลังละนะ

I felt that I've been using this space to note pretty much of events in my life lately, but who cares, it supposed to be diary, after all.
Yesterday I went to take a TOEFL ibt test. It was ok, I guess. Similar to what I've prepared (4-5 days before the exam). Although the Reading part was longer than I expected so I kind of rush through the end. The rest was fine though, have to wait until the result officially comes out a month later.

เพื่อนๆมงบุโชดูเหมือนว่าจะได้รับการติดต่อจากมหาลัยกันแล้ว ข้อมูลเลยแพร่กระจายกันใหญ่ ทำไมโทไดไม่เห็นบอกอะไรเราเลยนะ นอกจาก Welcome Package "Welcome to Komaba" อันนั้น และการส่ง Photo Card เพื่อไปทำบัตร นศ.
ล่าสุดได้ยินจากเพื่อนที่ไปโทไดด้วยกันว่า ไปถึงจะมี Placement test สำหรับคลาสภาษาญี่ปุ่น ต่อไปนี้คงต้องเตรียมตัวฟื้นฟูภาษาแล้วสินะ No more playing!!

My MEXT friends seem to be hearing useful informations from their universities, so the informations are spreading out. I kind of wonder why I don't hear anything from Todai.. except from that welcome package ages ago "Welcome to Komaba" and the photo card that I have submitted, ages ago as well.
I also heard from my friend who is going to Todai that there will be a Placement test for Japanese class right after we arrive as well. From now on I think I must really concentrate on revising my old Japanese knowledge. No more playing!!

การเรียนก็ค่อยๆเป็นค่อยๆไป อะไรที่ตั้งใจจะทำแล้วยังทำไม่ได้ก็ยังไม่ได้ทำอยู่อย่างนั้น โดยเฉพาะหนังสือ Image Processing ที่กองให้ตำตาอยู่ทุกวัน ดูเหมือนว่าอย่างอื่นจะเป็นเรื่องที่สำคัญมากกว่า อย่างเช่นดาวโหลดหนัง ดูซีรีย อิอิ.. อีกเดือนกว่าๆ ต้องเตือนตัวเองให้พยายามมากกว่านี้แล้ว

The studies seem to move at slow pace. What I have been intended to do still remain undone. Especially my will to read Image Processing books which I have piled up in front of my eyes. Somehow it seems like other stuffs are more important, for example: downloading those movies or watching them. There's only a month and something left, I must remind myself to try better!

ตอนที่จะ sign in Window Live Messenger วันนี้เหลือบไปเห็นอะไรเข้าอย่างนึงที่เห็นมันทุกวัน แต่ไม่เคยสังเกตุมัน คิดว่าเป็นจุดที่น่าจะเอามาเป็นตัวอย่างเรื่องของ HCI (Human Computer Interaction) ได้อย่างดี.. ใครอ่านแล้วลองไปสังเกตุดูนะคะ

ตรงช่องที่ให้ใส่ email ของตัวเองเวลา sign in มันจะมี box ให้ tick อย่างนี้

  [] remember me
     (forget me)

ลองคิดดูเล่นๆเท่านั้น ว่าถ้าหากคนที่ไม่ได้คุ้นเคยกับการใช้คอม แล้วพึ่งมาเริ่มทดลองเล่น WLM (Window Live Messenger) ล่ะก็.. น่าจะคิดไปว่า "พอติ๊กช่องที่ว่า มันจะหมายความว่า forget me" รึเปล่านะ.. เพราะพวกเราทุกคนรู้มาว่า คำที่อยู่ในวงเล็บ มักจะเป็นคำจำกัดความให้เข้าใจง่ายๆ สำหรับคำก่อนหน้าเสมอ เช่น WLM(Window Live Messenger) เนอะ..

แต่ใครละจะไปเข้าใจผิดแบบนั้น ในเมื่อความหมายมันตรงกันข้ามเลย ถึงแม้จะตลกนิดหน่อยก็เหอะ อิอิ

Today when I was about to sign in my WLM, I suddenly noticed something that I should already seen every time. I guess it's something that can be example for HCI (Human Computer Interaction) topics. Please feel free to imagine.

There is a tick box under the sign in like the above example

Just a funny thought though, if a computer illiterate person is trying to use WLM and see this, he/she might already mistake the meaning of that tickbox with "tick the box if you want the computer to "forget me"" ?? Because it's common sense that the words in parentheses that follow one word is like a definition or another meaning of that word precedes.
Anyway, who would mistake that so easy, when the meaning is totally opposite... funny though :D

Recreation: activities which are relaxing to humans or provide diversions from their normal routine

เคยเห็นไหมคะ.. คนที่ฟังเพลงไป ก็ร้องเพลงไป ฮัมเพลงไปด้วย
แล้วเรื่องอะไรที่มันรบกวนหัวใจอยู่ก็ลืมมันไปได้ง่ายๆเลย ขณะที่ร้องเพลง
Have you ever seen anyone humming or singing along while listening to songs?
Then all of those things that bothering your head, you just forget it while you sing. 

บางทีฟังเพลงแล้วยิ้มออกมา ไม่รู้สาเหตุก็มี ช่วงนี้เราก็ยิ้มให้กับเพลงหลายๆเพลงนะ
Sometimes hear a song and smile without any reason. Me too, recently I've been smiling to many songs.

เราก็เคยเหมือนกัน เวลาที่เล่นเปียโนไปด้วยจิตใจก็ผ่อนคลาย.. เพลงซ้ำๆ เพลงง่ายๆ รอบที่หนึ่ง รอบที่สอง รอบที่สาม แต่ละรอบอารมณ์สื่อออกมาได้ไม่เหมือนกันเลย แต่สิ่งหนึ่งที่หายไปคือ ความเครียดและความกดดัน
Me too, whenever I play piano I feel relax. Same song, easy one, first round, second round, third round, every round the feeling of the songs are just different, but one thing surely disappear is stress.

โน้ตแต่ละตัวที่ขับร้องออกมาจากเครื่องดนตรีมันเป็นสิ่งที่เรียกได้ว่าเยียวยาจิตใจของคนจริง ๆ
All of the singing melody can really be said to be mind therapy.

วันนี้เลยนึกถึงคำนี้ขึ้นมาได้.. Recreation กิจกรรมยามว่างที่คนทำไปเพื่อผ่อนคลายชีวิตอันยุ่งเหยิง
แต่คำว่า recreation ถ้ามองดีๆ (ตามแบบฉบับพจนานุกรม kujahleague) มันมาจากรากศัพท์ว่า re + create หมายความว่า สร้างขึ้นมาใหม่ ก็ได้นี่นะ
So today I thought up of this word "Recreation".
If we look carefully, the root of this word is from re+create (according to kujahleague dictionary), which means, create it again.

เราเคยอ่านเจอบทความแพทย์ เค้าบอกว่าคนเราเครียดแต่ละที อาจจะมีปวดหัวบ้าง ไม่ปวดหัวบ้าง แต่การเครียดทำให้เซลล์สมองถูกทำลาย มันเป็นผลกระทบทางอ้อม เพราะเครียดแล้วร่างกายไม่สามารถทำงานได้ตามปกติ เท่าที่ควรจะเป็น นอนก็นอนไม่หลับ.. นาทีที่ผ่านไปแต่ละนาที มันกระทบไปหมด สมองเราก็ถูกทำลายไปเรื่อยๆ
I once read about stress in the medical article. It said that every time we stress out, either we feel headache or not hurts the brain cells, this is an indirect effect. Since stress kind of effect our body function in a bad way, sleepless, each minutes pass with effects to the body. Our brain then being gradually destroyed.  

หรือว่านั่นจะเป็นสาเหตุ ที่การเล่นดนตรี หรือเล่นกีฬา ถูกเรียกว่า recreation activities เพราะมันเป็นกิจกรรมหยุดความเครียด มันสร้างจิตใจให้ใหม่ (สร้างเซลล์สมองใหม่ด้วยรึเปล่า?) ทำให้เรามีกำลังที่จะทำอะไรต่อไป เหมือนได้หยุดพักแล้วจะเดินต่อ
Or that is probably the reason why music and sports are being called recreation activities. Because it's the activity that will stop stress, rejuvenate the mind (and possibly re create the brain cell?), so that we will be able to go forward, like rest for a bit then walk again.

สามเดือนที่ผ่านมากลับมาเรียนไวโอลินอีกครั้ง ทำให้เข้าใจตัวเองได้เยอะมาก ว่าเป็นคนใจร้อนจริง ๆ อยากจะเล่นให้เป็นเพลงเร็ว ๆ พอลองเล่นจริงๆ เสียงที่ได้ออกมาก็แย่มาก ไม่แฮปปี้เลย หลายๆครั้งที่เรียนแล้วท้อนะ เพราะไวโอลินไม่เหมือนเปียโน เปียโนเสียงไม่เพี้ยน แค่กดก็ได้เสียงที่ต้องการ ไวโอลินนี่แค่เล่นสเกล (โด เร มี ฟา ซอล ลา ที โด) ถ้าจับโบ (คันชัก) ผิดไปนิดเดียว หรือนิ้วที่กดห่างไปไม่กี่มิล เสียงก็บอด เสียงก็ออกมาไม่เพราะแล้ว กว่าจะเก่งขนาดเล่นโชว์ชาวบ้านได้ คงต้องใช้เวลาเยอะมากๆเลยทีเดียว
It's been three months since I started to come back to play Violin, which makes me understand myself quite a lot. I'm really a hot temper person, want to do everything quick. I skipped basic steps and play songs directly, but the result is a very bad sound. I was not happy about that at all. There are many times I feel down, because Violin is so different than Piano. Piano never has the out of tone sound, just press it and you get the sound you want. For violin, it's hard even to play Scale correctly (and also beautifully).

สิ่งหนึ่งที่ครูไวโอลินเตือนเสมอ คือ เวลาซ้อมไวโอลิน ให้ซ้อมทีละน้อยๆ แล้วหยุดพัก ไปทำอย่างอื่น แต่ซ้อมเรื่อย ๆ
One thing that my violin teacher always remind me is that, when I practice Violin, I need to do it bits by bits, stop and go do something else and come back, but do it constantly.

จริงๆแล้วเรื่องแบบนี้มันก็ตรงกับทุกอย่างในชีวิตของเราเลยน่ะแหละ ชีวิตคนเราก็ต้องหยุดพัก เมื่อไหร่รู้สึกเหนื่อย ท้อใจ ปัญหาตรงหน้ามากมายแก้ไม่ได้.. ก็ต้องเรียนรู้ที่จะช่างมัน
In fact this kind of thing can be applied to everything in the life. We must rest our life sometime, when we feel that we're too tired to solve the problems in front of us. We must learn to let go.

เราควรรู้สึกดีกับโลก ที่ยังมีพรุ่งนี้รอเราอยู่เสมอ (เอามาจากหนังสือ "ไม่มีใครเข้าใจเรา เท่า ตัวเอง")
We should feel grateful to the world that always have tomorrow waiting for us. (from the book "No one understand me like myself")

ฝรั่งเค้ามีนิวเยียร์อีฟ คนจีนก็มีเหมือนกันค่ะ ตั้งเอง .. พรุ่งนี้ก็วันตรุษจีนแล้วล่ะ วันไหว้ เลยต้องโทรไปเลื่อนเรียนไวโอลินเป็นวันศุกร์เลย ก็ดีจะได้มีเวลาซ้อม (ที่ผ่านมาขี้เกียจโคตรๆ)
There is New Year eve, why not Chinese New Year eve? (all created by me) Tomorrow is the Chinese New Year already. It's a Wai Day (We have Wai day, Jai day and Tiew day) So I had to postpone my Violin teacher to teach me on Friday instead. It's good though because I will have extra time to practice my crappy violin - -

วันก่อนไปถ่ายรูปติดบัตร นศ.ของโทได แล้วสังเกตุเห็นว่าหัวตัวเองแย่แล้วนะ ทรงผมไม่เป็นทรง..เลยไปตัดมันวันนั้นเลย ออกมาพอใจมาก และถูกมากๆด้วย (แต่มีแต่คนคอนเฟิร์มแล้วว่า ดูไม่ออกเลยว่าตัดผมมา.. - -)
The other day, I went to had a ID photo taken (for the university student card) and I noticed that my hairstyle was so bad, so I immediately went to get a haircut. It turned out really nice plus, very cheap indeed. (Although most of my friends said that they can't really recognize that I had a haircut though)

ช่วงนี้แอบรู้สึกว่าไปเที่ยวทุกวันอาทิตย์ แฟมิลี่เดย์จริงๆ เที่ยวกะที่บ้าน
Recently, I also go out on Sunday very often, as it is family day. I went out with my family.

27 มค. ไปตลาดบางน้ำผึ้งมา ของกินเยอะมากๆ มีขนมแปลกๆเต็มเลย และก็ของกินพวกก๋วยเตี๋ยวถูกมาก เป็นตลาดน้ำ มีเรือให้นักท่องเที่ยวเช่าพายกันเองด้วย น่าสนุกมาก เสียดายไม่ได้พายเรือ แต่แค่เดินดูก็สนุกแล้วอะ ซื้อของกินกลับมาเต็มไปหมดตามเคย อิอิ แต่อากาศร้อนเหมือนกันแฮะ
27 Jan, We went to Baang Nam Peung Market, so many type of food and snacks. They were cheap loads, especially the noodles. This market was a floating market, also travelers can rent a paddle boat and do it themselves. Seem so fun, too bad I didn't get on one. But it's ok, just seeing is fun enough. I bought so many stuffs back home, the weather was so hot though.

3 กพ. ก็ไปวัดพระปฐมเจดีย์ ไหว้พระ ทำบุญเสร็จ ก็ไปซื้อของกัน พวกหมูแผ่น หมูกรอบ ได้กินข้าวหมูแดงหมูกรอบที่ขึ้นชื่อของจังหวัดด้วย อร่อยจริงนะ หรือว่าเพราะหิวหว่า อิอิ.. ทอดมันกับหมูเต๊ะหน้าร้านนั้นก็อร่อยมากๆอะ (จำชื่อร้านไม่ได้แล้ว) เดินๆไปพอดีเห็นรถเข็นที่เต็มไปด้วยกระติกน้ำใบเล็กๆ เราก็คิดว่าเค้าขายกระติกน้ำรึเปล่านะ ปรากฏว่าเป็นร้านขายน้ำ น่ารักมากมาย.. สีสันเต็มรถเลย ถ่ายรูปมาด้วยแต่เอาไปไว้ไหนแล้วไม่รู้ :(
3 Feb, We went to Nakorn Pathom province to visit the grand Jedi Temple. After we visited the temple, we went for a shopping. As this province was really popular in pork products, so we ate bbq porked topped rice :D it was really good, including the fried fish cakes and Moo Satay. I also encountered the little movable stall full of water buckets, first I though the stall sells water buckets but it appears to be beverages seller. So cute... I took photos but I think I lost it somewhere :(

นอกจากกิจกรรมวันอาทิตย์ ก็ว่างได้วันเว้นวันจริงๆ เสาร์ที่ 2 กพ. งานเต็มทั้งวันเลย นัดกินข้าวกะเพื่อนตอนกลางวันที่ Pizza Pizza by Yanii (น้องชายแอบงงว่า ทำไมเดี๋ยวนี้อะไรอะไร ก็ บาย ญาณี) คาโบนาร่าผิดหวังอย่างแรง แต่พิซซ่าอร่อยมากเลย.. เริ่มหลายใจซะแล้ว เบื่อคาโบนาร่า (กินทุกอาทิตย์ติดๆกันไม่เบื่อก็แปลก) พอกินข้าวเสร็จก็รีบมาที่โรงแรมปทุมวันปรินเซส เป็นวิทยากร (เรียกซะหรูโคตรๆ จริงๆไม่มีไรเลยแค่มาช่วยงานเค้า) ในฐานะ นศ.ทุนมงบุโชปีนี้อะ.. พูดซะสองชม.ได้ แล้วก็ต่อด้วยไอติมกับบราวนี่ร้าน Vanilla Industry กันต่อ หวานได้ใจจริงๆ แต่อร่อยนะ ไว้มีโอกาสจะไปกินอีก ต้องกินกันสักสามคน สองคนยังไงก็ไม่หมด เดินช้อปปิ้งนิดหน่อย ก็พอดีเย็น ไปทำผมและก็ไปงานเลี้ยงรุ่น The Grand UK Reunion ที่คอนราด.. (ด้วยชุดเดิมนั่นแหละ ที่ใส่มาทั้งวัน เอิ้กๆ) ในงานเป็นค็อกเทล สี่สาวก็ยืนเม้าท์แตกกันและตั้งหน้าตั้งตากิน.. แต่แอบเมื่อยขาอย่างแรง.. พอประมาณสามทุ่มเศษๆก็ค่อยๆแอบกลับกัน อิอิ
Apart than my Sunday activities, I think I was pretty busy. One day free then the other day busy. On 2Feb I was stormed with appointments. First, start with a sudden lunch appointment with my best friends at Pizza Pizza by Yanii (My brother questioned why it has to be "by Yanii") The cabonara there really disappointed me, but Pizza was extremely good. After lunch I rush to Grand Pathumwan Princess Hotel Ballroom to be a guest speaker as MEXT scholars (seem cool, Guest speaker.. although I didn't really do anything) for about 2 hours. Then we head off for something sweet at Vanilla Industry, the brownie and Ice Cream was really sweet >_< I love it though. After a bit of shopping, I went to have my hair done loosely and went to the Grand UK Reunion at Conrad Hotel.. (with the same dress I wore the whole day) All 4 girls chit chats and ate, too bad it was cocktails and no chairs at all.. so we stayed only until 9 pm then head back home. 

แล้วเอนทรี่วันนี้มันเกี่ยวอะไรกับตรุษจีนเนี่ย? นั่นดิ.. เอาเป็นว่าวันนี้ไปซื้อเป็ดไก่กับป๊าจากตลาดกลับมาละกันนะ อิอิๆๆ อร่อยๆ
So what's with this entry do with Chinese New year? I also don't know.. haha, just to say that today I went to buy ducks and chickens for Chinese New Year rituals tomorrow then. Yum!