Kujah's profileKujah's LeaguePhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    March 31

    Sakura

    และแล้วก็ถึงหน้าซากุระของปีนี้
    มาญี่ปุ่นได้ปีนึงแล้วสินะ มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นมากมาย

    ย้อนกลับไปตอนดูซากุระของปีที่แล้ว ยังจำได้ไม่ลืม

    แบกกระเป๋ามาจากสนามบินกับเพื่อน ๆ แล้วก็ไปกินอาหารจีนแถว ๆ หอ ซากุระยังบานสะพรั่ง เริ่มโรยลงมาบ้างแล้ว

    อาทิตย์หนึ่งหลังจากนั้น ซากุระก็โปรยลงริมแม่น้ำจนเป็นสีขาวไปหมด สวยมาก..
    คงจะไม่ได้ดูภาพนั้นอีกแล้ว

    ปีนี้ซากุระก็สวยเหมือนเดิม เคยคิดว่าดอกไม้สีขาวนี่มันสวยตรงไหนนะ ทำไมคนถึงได้เชิดชูกันนัก.. พอได้มาสัมผัสกับมันใกล้ ๆ ก็รู้สึกว่ามีมนต์เสน่ห์ของความเป็นญี่ปุ่นดีแท้

    ซากุระ บานแล้วก็ร่วงไป เพราะความที่อยู่ได้น้อยเหลือเกิน คนก็เลยชื่นชมกับมัน

    ปีนี้ในที่สุดก็ได้ดู hanami กับที่แล็บสมใจ เดี๋ยววันนี้ก็จะไปดูกับเพื่อน ๆ นร.ไทย hanami แปลตรงตัวว่าดูดอกไม้ก็จริง แต่ก็คุยกันจนไม่ได้ดูมากกว่า เพราะเหมือนเป็น event ที่คนนัดมาเจอกัน เป็นการรวมตัวกันก็ว่าได้ ปีนี้ช่วงดูดอกไม้อากาศดีแทบทุกวัน นับว่าโชคดีมาก ๆ เลย

    รอบ ๆ มหาลัยซากุระก็เริ่มบานแล้ว ทางเดินไป lab รู้สึกน่าดูกว่าทุกที อิอิ

    น่าเสียดายที่ปีนี้ซากุระคงจะอยู่ไม่ถึง พิธีเข้าเรียน 入学式 เพราะแต่เดิม ซากุระเป็นสัญลักษณ์ของการเริ่มสิ่งใหม่ ๆ ที่ญี่ปุ่นเริ่มชีวิตการทำงาน การเรียน ก็เดือน 4 นี้แหละ เลยถือเอาซากุระเป็นสัญลักษณ์ซะเลย

    ชีวิตช่วงนี้ ก็ยุ่งเหมือนเดิม มีความรู้สึกว่าเซนเซเริ่มจะไว้ใจโยนงานให้ทำมากมาย ถึงแม้จะไม่ค่อยเกี่ยวกับงานวิจัยก็เหอะ..

    ส่วนเรื่องงานวิจัยก็ยังลูกผีลูกคนอยู่ ต้องกำหนดวิธีที่ชัดเจนให้ได้ภายในกลางปี ช่วงนี้ก็อ่าน อ่าน อ่าน.. ศึกษาของชาวบ้านไปเรื่อย ๆ เหอ ๆ

    กลับญี่ปุ่นคราวนี้ยังไม่มีเวลาอยู่บ้านแบบเต็ม ๆ วันเลยอะ ไม่ไปแล็บก็เที่ยวตลอด หุหุ

    กุนมะสนุกมากมาย เป็นสถานที่ที่ไม่มีอะไรของแท้ มีแต่ออนเซ็น หนาวมากด้วย หิมะก็ตกสวยงามมม เล่นเกมกันจนดึกดื่น กินแบบไม่แคร์ใคร หุหุ ไว้จะเอารูปมาแชร์ทีหลังนะคะ

    อีกไม่กี่วันน้อง ๆ ใหม่ก็จะมาอยู่ที่หอแล้ว หอนี้ที่เงียบเหงา (ตอนนี้มีคนไทยอยู่ 3 คน เอิ้ก ๆ ) ก็คงจะคึกคักทันตาเห็นเนอะ

    March 13

    Tomorrow

    โหวง โหวง อย่างประหลาด

    อาจจะเพราะว่าที่ผ่านมา ไปเรียนต่อแต่ละที กลับมาเยี่ยมบ้านก็ไม่เคยเกินหนึ่งครั้งก็เรียนจบ (ก็หลักสูตรปีเดียวทั้งนั้นนี่นะ)

    แต่คราวนี้เป็นการกลับไทยครั้งที่สอง และพรุ่งนี้ก็จะต้องกลับไปโตเกียวแล้ว เพื่อเริ่มปีการศึกษาใหม่ ในฐานะ นศ.ปริญญาเอก มหาวิทยาลัยโตเกียว (อ้อ สอบผ่านเรียบร้อยแล้วค่า อิอิ) ปีที่หนึ่ง (และยังจะมีอีกหลาย ๆ ปีต่อจากนี้)

    แค่คิดถึงอนาคต มันก็แตกต่างจากที่ผ่านมาเหลือเกิน

    คิดถึงบ้านซะแล้ว ทั้ง ๆ ที่ตอนนี้ก็ยังอยู่ในบ้านนี่เอง

    ความรู้สึกนี้ นร.นอกทุกคนคงเข้าใจกันดี ใคร ๆ จะกลับไปญี่ปุ่นเห็นบ่นกันทุกคนว่าไม่อยากกลับ งั้นงี้ (ยกเว้นแต่มีแฟนอยู่ที่นั่นน่ะนะ อิอิ)

    จะว่าอยากกลับไปรึเปล่าก็อยากกลับ เพราะอยู่ไทยคราวนี้ การบ้านก็ไม่ได้ทำ (ทำแต่ทำไม่เสร็จ ทำไม่เป็นเลยเลิกทำ เหอ ๆ นศ. ที่ดี)
    งานวิจัยไม่ได้อ่าน โปรแกรมไม่ได้เขียน (เป็นเวลาสองเดือนได้แล้ว กรี๊ด..) กลับไปโดนยำเละ แน่ ๆ

    แหงสิ ก็เมื่อเช้าคุย chat กับเซนเซ สารภาพว่าไม่ได้ทำการบ้านล่ะ เซนเซก็พูดว่า..”ผมก็กะไว้อยู่แล้วแหละ หึหึ”..

    ขอโทษค่า –“-

    พรุ่งนี้กลับญี่ปุ่นแล้ว จะตั้งใจเรียนนะ

    (ถึงแม้ว่ายังมีทริปไปเที่ยวกุนมะรออยู่ กินมิโดริซูชิกับแพนด้า คาคิยาสุกับเอ เซ็นโต คลาสภาษาไทยที่โอโนะทุกอาทิตย์ คาราเต้ และอีกมากมายที่ไม่ได้เกียวกับการวิจัย.. โฮะ โฮะ)