อยู่โตเกียวมาได้สี่อาทิตย์แล้วล่ะ แอบรู้สึกเหมือนอยู่มานานกว่านั้นยังไงก็ไม่รู้ ด้วยความที่ของในห้องเพิ่มขึ้นทุกวันๆ เงินใช้แบบแหลกราญมากมาย.. บิลค่าโทรศัพท์เจ็ดวันแรกหลังจากเปิดใช้มือถือมาถึงแล้ว เห็นแล้วเหอๆ ช็อกๆๆ อะไรจะขนาดนี้นี่..

ช่วงที่ผ่านมาก็ไปห้องแล็บ ไปเรียน ก็เราเรียนทุกวันเลยอะนะ ยกเว้นวันจันทร์วันเดียว ถ้าไม่เรียนก็ไปแล็บ ชีวิตก็มีเท่านี้ เอิ้กๆ หรือไม่ก็ไปช้อปปิ้ง และสรรหาแหล่งกิน.. พูดถึงเรื่องกินก็กินแทบทุกวันเลยอะนะ นอกบ้านเนี่ย

วันพฤหัสที่แล้วเรียนคาบแรกเสร็จ (พฤหัสมีเรียนคาบเช้าคาบเดียว) ก็ไปหา อ.มิกะ ที่ชิบุยะ คิดถึงชะมัด.. ไปกินทงคัตสึกัน อร่อยมากๆเพราะเค้าใช้หมูดำ และในเซ็ทก็มีสลัด ซุป ไม่แพงด้วยราวๆ 900 yen อิ่มสุดๆไปเลยอะ

วันศุกร์ก็ไปกิน izagaya ร้านเหล้าที่มีพวกเครื่องเคียงอร่อยๆ กับอัยและลิง กินกันเยอะมากๆ สิบกว่าจาน อร่อยมากๆ แต่ก็หลายตังอยู่ งุงิ.. แต่เอาน่ะ นานๆที (รึเปล่าฟระ) คร็อกเกะสุกี้ที่นี่อร่อยมากถึงมากที่สุด พูดแล้วยังอยากกินอีกเลย

คืนนั้นก็ไปร้องเกะ ที่แถวๆสถานีเซโจกันต่อถึงตีสอง ค่อยถีบจักรยานกลับหอกัน หนุกและเหนื่อยได้ใจ ร้องเกะทีไรเสียงแหบมากทุกที สรุปว่าวันนั้นก็นอนสักตีห้าได้มั้ง เอิ้กๆอ้ากๆ อ้อ ก่อนไปร้องเกะแวะ Lawson จับฉลากหมี Rilakkuma โชคดีโคตรๆ ได้รางวัลใหญ่มาเลยอะ เป็นตุ๊กตาหมีตัวเบ้อเร่อไว้นอนพิงได้..

จริงๆตั้งแต่อยู่ญี่ปุ่นมาก็พึ่งจะมีวันนี้แหละนะ ที่ไม่ได้ออกไปไหนแบบจริงจัง (ถ้าไม่นับร้านร้อยเยนแถวๆบ้าน) จัดห้องๆ ซักผ้าซะหน่อย แต่ปวดหัวตั้งแต่ตื่นเช้ามาแล้วแฮะยังไม่หายซะที ทรมานจัง งุงิ

เรื่องเรียนก็คงจะเรื่อยๆละมั้ง วันก่อนเครียดมาก เพราะว่ารู้สึกมันยากมากๆ มันฮาร์ดคอร์มากๆ เราจะทำได้เหรอ ไม่รู้จะเริ่มตรงไหน บลาๆ พอไปคุยกับเซนเซแล้วรู้สึกดึขึ้นเยอะมาก เหมือนเซนเซเองก็บอกว่าให้พยายามไปด้วยกันนะ หลายๆอย่างลองดูสักตั้งก็ไม่เสียหายนี่หน่า เรากลัวอะไร? รู้สึกโล่งขึ้นเยอะมาก ที่ได้พูดความจริงเรื่องเรียนที่เคโอไปกับเซนเซ.. แล้วก็ให้เค้าดู PhD research proposal ที่ส่งไปเคโอแล้วผ่านเรียบร้อย.. คิดดูจริงๆ มันก็ยังไม่ค่อยดีเท่าไหร่อะนะ อืม.. ก็พยายามไปเรื่อยๆละกัน

เรียนภาษาญี่ปุ่นก็นะ.. คอร์สมันเป็นแบบอาทิตย์ละคาบ เรียนสามวิชา การบ้านก็ไม่เยอะแต่ว่าเนื้อหาที่เรียนเยอะ และยากมากเช่นกัน.. โดยเฉพาะเรื่องคันจิที่เราอ่อนมากๆ มันเหมือนหมดแรงจะมานั่งท่องนั่งเขียนเป็นพันๆตัว เหมือนตอนเรียนที่เอแบคแล้วอะ แล้วยิ่งเจอแบบที่รากคำเหมือนๆกัน แต่ความหมายคนละเรื่องนี่งงสุดๆ แต่ก็นะ.. มาอยู่ญี่ปุ่นก็ต้องเรียนภาษาญี่ปุ่นสิ

เมื่อวานไปซื้อกล้องใหม่มา เนื่องจากทนไม่ได้แล้วกับคุณภาพรูปที่ออกมาห่วยมากๆของ Fuji Finepix Z เลยตัดสินใจซื้ออีกอันละกัน Canon Ixy 910IS แอบเซ็งนิดหน่อยที่ถ้าหากว่าซื้อที่เมืองไทยก็น่าจะถูกกว่านี้แท้ๆ.. แต่เอาเหอะ.. อยู่ญี่ปุ่นแล้วนี่นะ หุหุ ดูรูปแล้วรู้เลยอะว่าอันไหนใช้กล้องฟูจิถ่าย..

流行の唄も歌えなくて　ダサいはずのこの俺
hayari no uta mo utaenakute dasai hazu no kono ore
I'm not singing the popular songs so I'm out of style.
ผมไม่ได้ร้องเพลงที่ดังๆอยู่ในตอนนี้ ดังนั้นผมมันเชย

お前とはなれ　一年が過ぎ　いい男になったつもりが
omae to hanare ichinen ga sugi iiotoko ninatta tsumori ga
We've been apart a year and I've decided to be a better man
พวกเราแยกกันมาได้ปีนึงแล้ว และผมก็ตั้งใจจะเป็นผู้ชายที่ดีกว่านี้

それでもこの年齢まで俺が　育てた裸の心は
soredemo kono toshimade orega  sodateta hadaka no kokoro ha
But, I have a vulnerable heart
ถึงอย่างนั้น คนแบบผมก็มีหัวใจที่ช่างอ่อนแอ

おしゃれをしても　車変えても　結局変化もないまま
oshare wo shitemo kuruma kaetemo kekkyoku henka mo naimama
Even if I dress fashionably or change the car I drive, In the end, that will never change
ไม่ว่าผมจะแต่งตัวดี หรือเปลี่ยนรถที่ขับ สุดท้ายผลมันก็ไม่ต่างกัน

早く忘れるはずの　ありふれた別れを
hayaku wasureru hazu no arifureta wakare wo
I thought I was quickly forgetting all the overflowing goodbyes
ผมคิดว่า ผมควรจะลืมคำร่ำลาเหล่านั้นได้ง่ายๆ

あの時のメロディーが思い出させる
ano toki no Melody ga omoi dasaseru
but the melody from that time makes me remember
แต่ว่าเมโลดี้จากช่วงเวลานั้นมันทำให้นึกขึ้นมาอีก

**
シングルベッドで夢とお前抱いてたごろ
Single Bed de yume to omae daitagoro
In a single bed where I held both you and my dreams.
ในเตียงเดี่ยวที่ผมกอดทั้งเธอและความฝันเอาไว้

くだらないことだって　二人で笑えたね
kudaranai koto datte futari de waraetane
We laughed together even about stupid little things
พวกเราหัวเราะให้กับเรื่องไม่เป็นเรื่องได้

今夜の風の香りは　あの頃と同じで
konya no kaze no kaori ha anogoro to onajide
Because the scent of the wind is the same as it was back then
เพราะว่ากลิ่นของลมช่วงนี้มันช่างเหมือนกันตอนนั้น

次の恋でもしてりゃ　辛くないのに
tsugi no koi demo shiterya tsuraku nai noni
It's like the next time I fall in love, it won't hurt so much
ราวกับว่า รักครั้งหน้าของผม มันจะไม่เจ็บเท่านี้

寄り道みたいな始まりが　二年も続いたあの恋
yorimichi mitai na hajimari ga ninen mo tsuduita ano koi
Our love, although it began as a short detour, came to its second year
ความรักของเราถึงแม้จะเริ่มแบบอ้อมๆนิดหน่อย มันก็มาถึงปีที่สองได้

hajimete omae daita yoru hora ore no houga furuetetane
初めてお前抱いた夜ほら　俺のほうが震えてたね
On the night I first held you, I was shaking more than you!
ในคืนที่กอดเธอครั้งแรก ผมสั่นยิ่งกว่าเธออีก

恋は石ころよりも　あふれてると思った
koi ha ishi koro yori mo afureteru to omotta
I thought that love would overflow like common pebbles.
ผมเคยคิดว่ารักมันมากมาย ยิ่งกว่าก้อนกรวด

nanoni Diamond yori mitsukerarenai
なのにダイヤモンドより　見つけられない
But it's rarer than diamonds.
ในความเป็นจริงมันหายากกว่าเพชรอีก

シングルベッドで二人　涙拭いてた頃
Single Bed de futari namida fuiteta goro
In a single bed where we dried each other's tears.
บนเตียงเดี่ยว ที่พวกเราเช็ดน้ำตาให้กัน

どっちから別れ話するか賭けてた
docchi kara wakare banashi suru ka kaketeta
we made a bet about who would break it off first
เราพนันกันว่าใครจะเป็นฝ่ายเลิกก่อน

あのごろに戻れるなら　お前を離さない
anogoro ni modoreru nara omae wo hanasanai
If I could go back to that time...　I would never let you go.
ถ้าผมย้อนเวลากลับไปตอนนั้นได้... ผมจะไม่มีวันปล่อยคุณไป

(**)

______________________________________________________________

**I did not translate the English part, only the Thai and convert Japanese text into romaji
Listen to the song here http://www.youtube.com/watch?v=rUlMuCGFdKs

อยู่ญี่ปุ่นแล้วค่า..
Now I am in Japan

ไม่ได้อัพบล้อกซะนาน เพราะที่หอยังไม่มีเน็ท วันนี้อัพซะหน่อยก็ได้ ไหนๆก็ไม่มีเรียนเช้า และเดี๋ยวก็จะได้ไปเล่นเน็ทที่แล็บ
It’s been a long time since my last update, again. Merely because I still don’t have internet in my room yet, but since today I don’t have morning class and I am going to be in the lab in the afternoon, I will update a bit then.

ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะอยู่ญี่ปุ่นมาเกินอาทิตย์นึงแล้ว รู้สึกเหมือนอยู่มานานมากๆ หรือพึ่งมาแค่เมื่อวาน สับสนปนเปกันจริงๆ
I can’t believe that now I am in Japan already, plus, more than a week has passed. Sometimes I still feel like it’s been a really long time, but at the same time it feels like it’s only yesterday.

ช่วงแรกๆที่มาก็ค่อนข้างฉุกละหุก นอนแทบจะไม่พอในแต่ละวัน เพราะต้องทำบัตรต่างๆ เปิดแบงค์ ซื้อมือถือ.. ยังหลงๆทางกันอยู่เลยแต่ว่าไม่กี่วันทุกอย่างก็เริ่มเข้าที่ จักรยานก็ซื้อแล้ว เพราะว่าหอกับสถานีรถไฟไกลกันมากมาย (จริงๆก็เดินได้แหละนะ แต่มันก็นานอยู่)
The first days were quite tiring, not enough sleep because we need to go do all those ID card, documents submitting, opening the bank account, buy a mobile phone... Plus we didn’t even know the way yet.

พอมีจักรยานแล้วรู้สึกชีวิตเปรมมาก ขอบคุณเพื่อนๆมงมากๆที่พาไปซื้อวันนั้น ซึ้ง.. จะไปไหนก็สบาย โดยเฉพาะไปซื้อของใช้ของแต่งห้องที่ร้านร้อยเยน ใกล้ๆบ้าน..
Then I bought the bicycle, thanks to my MEXT friends in Soshi that guided me that day. The bicycle really eased my living especially when I need to buy so many stuffs from Daiso (100 Yen shop)

เรื่องเรียนก็ยังคงเครียดอยู่ เพราะมาถึง Sensei เราก็พูดแต่ญี่ปุ่นมา ไม่มีอังกฤษซักคำ ทั้งๆที่ตอนส่งเมลคุยกันก็เป็นภาษาอังกฤษมาตลอดนี่หว่า.. งงแบบรุนแรง
Regarding the study, I am still stress out a little bit because since the first day that I arrive, Sensei (my research supervisor) shot me with Japanese language only! Even though all of the emails correspondents were done in English… I was so stunned.

แล้วก็เลยพาลถึงเพื่อนๆในแล็บทุกคน พูดญี่ปุ่นกันสนุกสนาน..
Also applied to the lab mates, every one just talked to me in Japanese only.

เซนเซบอกว่าให้ลงเรียนวิชาเลขด้วย และก็ลงวิชาที่เฮียสอน.. เราก็เออๆ ได้ๆ
Now my sensei told me to sit in for the math class, and his classes, I was like ok sure.

วิชาเลข 数学Ⅰ ลองไปเข้าเรียนเป็นวิชาแรกเมื่อวันพุธ วันที่เปิดเทอม คาบแรกของวัน เข้าไปนั่งอึ้ง..
อจ.พูดอะไรไม่รู้ ยังดีที่ท่าทางชอบเขียนบนกระดาน แล้วคันจิก็ลายมือสวยมากแบบไม่อยากเชื่อ เลยจดๆไว้ก่อน

เดี๋ยวค่อยมาเปิดดิกหา .. (เมื่อไหร่จะทำ)
First subject ever in Japan, in Todai. Mathematic I
I was so blanked of what the teacher said because of the language. Imagine studying Mathematics alone is hard enough, this is in Jap.. - -
Thank goodness that the teacher wrote really beautiful Kanji and he seems to like to use the blackboard, so all I could do was to note down those stuff then I will check later. (when)

เรียนเสร็จรีบไปชิบุยะ (ห่างกันสองสถานีเอง กับแคมปัส) เพื่อไปรับอินคัง (Stamp ชื่อตัวเองใช้แทนลายเซ็นเวลาเปิดแบงค์) แล้วก็ไปเปิดแบงค์.. แล้วกลับมากินข้าวที่มหาลัย
After that class I went to Shibuya to get my Inkan (stamp to use instead of sign here), then went to open the bank account and went back to the campus to eat lunch.

บ่ายวันนั้นก็มี zemi (เซมินาร์) ของแล็บ เข้าไปนั่งอึ้งรอบสอง เพราะงานวิจัยของแต่ละคนไฮโซมาก สูตรเลขพรึ่บ.. ที่สำคัญ มันพูดอารัยไม่รู้อธิบายเป็นญี่ปุ่น
หลับไปหลายตื่น เอิ้กๆ
That same afternoon there was my first zemi (seminar) in my life, again I was blanked. Everyone’s research stuffs seem to be so hardcore, full of maths. It does especially look harder when they are talking about it in Japanese - -
I was sleeping it through my first zemi.

หลังจากนั้นก็มีเรียน Graphic Programming ของเซนเซเราเอง อันนี้น่าจะโอเค เพราะว่าอย่างน้อยก็มีคอมเป็นสื่อกลาง ใช้จาวาเขียน
After that there was Graphic Programming class taught by my sensei. This seem to be ok because at least there is a computer that will communicate me and the Japanese people. This class use Java.

เป็นอันหมดวันเปิดเทอมวันแรกที่แสนเหนื่อย.. อ้อ เย็นวันนั้นมี Welcome Party ของหอโซชิกาย่าด้วย กินฟรีๆ.. เอิ้กๆ
Now the first day of class finish, finally. Oh, there was also Soshigaya dorm welcome party on the same day in the evening as well.

แล้วเวลาก็ล่วงเลยมาอีกวัน เรียนไปแล้วอีกวิชา ที่ทางต่างๆก็เริ่มจะไปเป็นแล้วล่ะ
ยังมีเรื่องราวอีกมากมายที่อยากจะทำ สถานที่อีกมากมายที่อยากจะไป ไว้รอ Settle ก่อนเดี๋ยวจะไปให้หมดเลย เย้..
Now the time passes for a bit and I guess I have settled down a little.
There’re still loads of stuff and places I want to do and go, though.

เรื่องเหนื่อยๆก็พอดีกว่า เรื่องดีๆก็มีเหมือนกัน ประทับใจเซนเซคนนี้อย่างแรง (หรือเราเป็นพวกประทับใจคนง่ายหว่า เค้าทำดีด้วยหน่อยก็ดีใจแล้ว) ช่วยทุกอย่างตั้งแต่เรื่องลงเรียนภาษาญี่ปุ่น หาข้อมูลแบงค์ เวลาเปิดปิด ทำอินคัง และอื่นๆ (ติวเตอร์ก็มีอยู่หรอกนะแต่ไม่ค่อยเจอ)
Enough about the serious stuffs, I also have good things too. This sensei is like the best I guess. (Or I am just too easy to believe in people or like people) He just help me in everything that I should have get helped of. Getting bank account information, Stamp making stuffs and so on (I also do have my own tutor but I don’t see her much)

รวมไปถึงเรื่องหัวข้อวิจัย เนื่องจากเราค่อนข้างจะหัวขาวโพลนมากๆตอนนี้ หัวข้อก็ดูไม่ละเอียดเท่าไหร่ แถมยังไม่ดูไฮโซมีแต่เลข โปรแกรมมิ่งเต็มไปหมดเหมือนกับคนอื่นๆในแล็บ
This includes the research topic. Since my research topic is not yet clear, plus it is not that technical at all like the others’.

แต่เซนเซพูดว่า เค้าน่ะจบด้าน engineering มา วิธีคิดก็จะค่อนไปทางใช้การคำนวณ เขียนโปรแกรมมากกว่า แต่ถ้าเราอยากจะทำอะไรที่เป็นระดับ psychology ถึงแม้ว่าเค้าจะไม่ได้เชี่ยวชาญทางนี้ แต่ว่าเราจะมาเรียนไปพร้อมๆกันนะ.. แล้วโชว์หนังสือที่เกี่ยวกับด้านนี้ให้ดูหนึ่งตั้ง..
However, sensei told me that even though he graduated with an engineering degree, so his problem solving way of thinking will be more like engineering , mathematical or programming kind, but if I want to do something a bit non technical or more like psychology, he is happy to start learning it with me. He said that while showing me the textbooks on psychology.

ซึ้งโคตร..
I am so touched.

T____________________________________T

はい、私もがんばります。